FİLMDE YER ALAN KİŞİLER

 

 

İPEK DAĞ

„İlk başlarda bu dili öğrenmekte oldukça zorluk çektim. Nereye giderseniz gidin hep ikinci sınıf vatandaşsınız.
Bugün Almanca konuşamayan tanıdıklara doktora giderken ya da işle ilgili sorunlarda yardım edebiliyorum.“

HATİCE ve CAHİT ÇAKIR

Cahit 18 yaşındayken görücü usulüyle evlendirilmelerine karşın - ikisinin de belirttiği gibi - bu bir aşk evliliğiydi. Çakır çifti yılın büyük bir kısmını, sağlık hizmetlerinin daha iyi olması nedeniyle, Viyana’da geçiriyor.

CEMALETTİN ÇUHACI

„Avusturya vatandaşı değiliz, ama kırk yıldır burada çalışıyoruz. Bir şeylerin oluşumuna katkıda bulunmaya hakkımız yok. İnsan bir yerde 40 yıl misafir olabilir mi?“

KEMAL AKIN

Metal fabrikasında çalışarak Viyana Teknik Üniversitesi‘ndeki öğrenimini finanse etti. Şu anda birçok şubesi olan bir seyahat acentası sahibi.

VAHİT TOY

Babası 1966’da Avusturya’ya ‘misafir işçi ‘ olarak gitti ve 1972‘de ona bir davetiye gönderdi.
Sağlık problemleri nedeniyle 1995‘ten beri işsiz.

SANİYE ve HASAN ÖZOĞLU

Kendilerini, eskiden iş imkanı sağlayan, şimdi ise kapatılmış olan bir tekstil fabrikasının bulunduğu küçük bir taşra kasabası Götzendorf an der Leitha‘da buldular. Kasabaya geldikleri ilk günden beri hayatlarından memnunlar, kendilerini entegre ve kabul edilmiş hissediyorlar.

HÜSEYİN ATEŞ

Türkiye’deki yedi çocuğunun her birini ev sahibi yaptı. Kendisi 25 metrekarelik bir apartman dairesinde yaşamakta.