|
|
|
FİLMDE YER ALAN
KİŞİLER
|
|
|
İPEK DAĞ
„İlk başlarda bu dili öğrenmekte
oldukça zorluk çektim. Nereye giderseniz gidin hep ikinci sınıf
vatandaşsınız.
Bugün Almanca konuşamayan
tanıdıklara doktora giderken ya da işle
ilgili sorunlarda yardım edebiliyorum.“
|

|

|
HATİCE ve CAHİT ÇAKIR
Cahit
18 yaşındayken
görücü usulüyle evlendirilmelerine karşın
- ikisinin de belirttiği
gibi - bu bir aşk
evliliğiydi. Çakır çifti yılın büyük bir kısmını, sağlık
hizmetlerinin daha iyi olması nedeniyle, Viyana’da geçiriyor.
|
CEMALETTİN ÇUHACI
„Avusturya vatandaşı değiliz,
ama kırk yıldır burada çalışıyoruz.
Bir şeylerin
oluşumuna katkıda bulunmaya hakkımız yok. İnsan
bir yerde 40 yıl misafir olabilir mi?“
|

|

|
KEMAL AKIN
Metal fabrikasında çalışarak
Viyana Teknik Üniversitesi‘ndeki öğrenimini
finanse etti. Şu anda birçok şubesi olan bir seyahat acentası
sahibi.
|
VAHİT TOY
Babası 1966’da Avusturya’ya ‘misafir işçi ‘ olarak gitti ve 1972‘de
ona bir davetiye gönderdi.
Sağlık problemleri nedeniyle 1995‘ten
beri işsiz.
|

|

|
SANİYE ve HASAN ÖZOĞLU
Kendilerini, eskiden iş imkanı
sağlayan, şimdi ise kapatılmış olan bir tekstil fabrikasının
bulunduğu küçük bir taşra kasabası Götzendorf an der Leitha‘da
buldular. Kasabaya geldikleri ilk günden beri hayatlarından
memnunlar, kendilerini entegre ve kabul edilmiş hissediyorlar.
|
HÜSEYİN
ATEŞ
Türkiye’deki yedi çocuğunun her
birini ev sahibi yaptı. Kendisi 25 metrekarelik bir apartman
dairesinde yaşamakta.
|

|
 |